Langkawi

Beide kleine dames waren zeer verheugd bij het wakker worden Jiska aan te treffen in het 3e bed en sprongen meteen boven op haar voor een knuffelsessie.

Na het ontbijt (Novi helemaal happy met de saptap met kraantje waar ze zelf haar beker mocht vullen) liepen we naar Underwater World, een aquarium waar we wat uurtjes rondstruinden.

Tula was erg enthousiast over de leuk gekleurde vissen en er waren van die grappige kuifpinguins (net als in Happy Feet) die gevoerd werden en zelf vinden wij een aquarium ook altijd leuk tijdverdrijf, vooral de bizar uitziende dingen als zeekomkommers en enorme enge alen.

Op de terugweg lunchten we bij een mooie bakkerszaak (sinds we er gisteren voor het eerst langs liepen watertandden we al bij de etalage) met grappige broodjes voor de meiden.

Tegen het einde van Tula's tukje begon het te stortregenen en zagen we de geplande strandmiddag al in het water vallen, maar het klaarde toch op en met een nieuwe bal vermaakten we ons allemaal prima op het brede strand.

Jis moest er nog even aan wennen dat onze kinderen regelmatig ongevraagd fotomodel zijn, maar na de eerste schok kon ze er net zo hard om lachen als wij inmiddels doen. Daarna douchten we 20 kilo zand van ons af en aten zeer middelmatig bij een westerse tent (mijn lasagna leek op kots en smaakte niet veel beter). Halverwege brak alweer een enorme bui los en nam Daan nog maar een toetje maar uiteindelijk zijn we toch maar door de regen naar huis gerend en dronken Jis en ik een bakje thee met chcocoladekoekjes.

Al tijdens het ontwaken hoorden we de stromende regen op ons dak en met beteuterde gezichten zaten we aan het ontbijt en moesten onze plannen omgooien.

Als strandbestemming heeft Langkawi niet heel veel indooractiviteiten te bieden (behalve het aquarium en laten we dat nou gisteren al bezocht hebben) en we wachtten nog hoopvol af of het droog zou worden terwijl Tula tiktak keek en Novi kleurde, maar daar zag het niet naar uit dus besloten we dan maar een taxi naar een shoppingmall te nemen (Daan en ik houden niet van winkelen, Jiska wel en ze heeft er een kleine volgeling bij, namelijk Novi).

Het winkelcentrum stelde weinig voor maar we hebben wel een paar schattige fleurige jurkjes voor de meiden gekocht (en eentje voor  mij, het hielp erg dat Jis erbij was want anders loop ik gewoon door). Tegen de tijd dat we buiten kwamen en een broodje aten was het droog dus bedachten we om alsnog het ochtendplan ten uitvoer te brengen en namen een taxi naar de voet van de berg Gunung Machinchang om met een kabelbaan naar boven te gaan.

Met z'n allen in een bakje, heerlijk stil om je heen met een briesje maar voor de eerste uitkijkpost gingen we al de wolken in, dus er viel niet veel te zien.

Op de tweede uitkijkpost was het ook een wite waas, al had een ander gezin wel erg veel lol door met ons op de foto te gaan.

Terug beneden liepen we door Oriental Village, wat spannender klonk dan dat het was behalve toen Jis met en slang om haar nek op de foto ging ('aaaahhhh hij wurgt me!' en toen bij de persoon die na haar was: 'jemig moet je zien, wat een aansteller zeg').

Net voor de volgende bui zaten we in taxi nummer 3 naar huis, helaas geen middagje strand voor ons maar op de kamer dansen in je nieuwe jurk op K3. Het bleef druilerig maar we wilden graag naar de avondmarkt vlakbij ons guesthouse en ondanks dat het maar een klein veldje was met 2 rijen tentjes vermaakten we ons opperbest met drinken uit een zakje, maaltijden in vetvrij papier, sateetjes, loempia's, samosa's, frietjes, kipnuggets, kleine ijsjes uit een ronde vriezer en om mee naar huis te nemen donuts en chocoladecake en na afloop waren we in totaal maar € 5,- armer en liepen we blij weer naar huis.

Tula kon door gebrek aan middagslaapje meteen door naar bed en Novi won nog 3 potjes Uno voordat ze volgde. Onze nieuwe gezinssamenstelling went heel snel, Novi trekt erg naar Jis toe en praat haar als een schattig papagaaitje na en we vinden dezelfde dingen leuk om te doen gelukkig.

Enigszins angstig trok ik het gordijn open maar het bleek zo waar zonnig. Na het ontbijt liepen we naar het vlakbij ons guesthouse gelegen Laman Padi, rijstvelden met daarbij een rijstmuseum.

Na een beetje rondstruinen dachten we het wel bijna gezien te hebben maar opeens kregen de meisjes allerlei mooie bloemen van een super aardige medeweker en belandden we spontaan in een uitgebreide rondleiding met uitleg over bloemen, rijst en kokosnoten. Van babykokosnoot maakte hij oorbellen, hij vistte mosselen en slakjes uit de vijver, en bleef maar blaadjes kneuzen totdat we de complete inhoud van de kruidentuin geroken en benoemd hadden.

Hij liet ons ook een heleboel toepassingen van de kokosnoot zien, natuurlijk het sap drinken maar ook de vers door hem gemalen kokosnoot uitknijpen en met die melk je arm scrubben wat je huid heel zacht maakt.

Het allerleukste was echter dat hij punthoedjes voor ons haalde en we tot onze knieën in de modder mochten om eerst rijstplantjes uit de vijver te trekken en daarna te splitsen en over te planten zodat ze meer ruimte hebben om te groeien.

Na nog een rondleiding door het museumpje namen we pas tegen de middag vrolijk afscheid van hem. Terwijl we bij binnenkomst nog dachten het wel binnen 10 minuten gezien te hebben werd dit onverwachts een ontzettend leuke ochtend en nog helemaal gratis ook. Daarna splitsten we op, Tula ging slapen, Daan at thuis zijn afhaallunch uit een krant en Jis, Novi en ik togen met broodjes en fruitshakes naar het strand, nog steeds verbaasd door de flinke zonneschijn na het pleurisweer van gisteren en vast van plan het er nu flink van te nemen.

We sprongen in de hoge golven en Novi klom in palmboom bij wijze van gymles.

Later voegden Daan en Tula zich bij ons en tot vroeg in de avond werden er zandbergen gemaakt en door Tula weer gesloopt.

We leegden 5 zanderige zwembroekjes in de douche, wandelden naar het Indiaase restaurant Tomato waar we allemaal graag nog eens wilden eten en tijdens het wachten speelden we Uno.

De weersvoorspelling voor vandaag luidde: rainy rainy rainy. Aan het einde van de dag concludeerden we dat we met het weer flink mazzel hadden maar met onze uitgekozen uitstapjes wat minder. Gisteravond hadden Daan en Jis met een vrouwtje afgesproken dat ze deze ochtend om 8 uur daar moesten zijn om een auto te huren. Toen ze echter op de plek aankwamen was er niemand te bekennen en alles dicht. Er kwam een man aangereden die ze meenden van de travelshop te herkennen maar hij zei dat ze geen auto's meer hadden. Eind van het verhaal was dat ze uiteindelijk zijn eigen auto meekregen, dus voor dezelfde prijs reden we in een flinke auto in plaats van zo'n klein koekblikje.

We begonnen met druilerig weer bij het Komplex Kraft (nogal een tegenvaller, compleet uitgestorven en nergens de aangekondigde demonstraties te bekennen, alleen glasblazen), daarna reden we naar een waterval in een slecht onderhouden omgeving en vervolgens was bij de beoogde strandstop 'het strand vol'.

Bij het openbare deel van het Tanjung Rhu strand (waar geen spatje schaduw te vinden was dus niet geschikt voor een middagdutje) hebben we met prachtig uitzicht geluncht en flink gelachen toen Novi nonchalant op de tafel leunde, het hele ding omklapte en Jiska nog net de soep met noodles wist te ontwijken maar wel onder de roedjak (dikke bruine saus, het leek wel betadine) en watermeloen zat.

Om nog wat getankte benzine op te maken besloten we eerst nog berg Gunung Raya met uitzichtpunt op te rijden, wat een mooie route was met veel apen op de vangrail maar toch zijn we halverwege (waar nog even wat damesblazen geleegd werden) omgekeerd omdat we gebruik wilden maken van het onverwachts prachtige weer en naar ons eigen strand terugkeerden.

's Avonds reden we naar Kuah voor de avondmarkt (elke dag van de week ergens anders), al helemaal hongerig en zin in stalletjes met lekkere dingen. Helaas bleek de markt uit alleen maar kleding te bestaan en aten we in het eerste het beste zaakje dat we konden vinden, ook wel lekker maar niet zo leuk als plastic zakjes met snackjes verzamelen. We vonden nog wel een nieuwe rugzak, hard nodig aangezien ons huidige exemplaar na 5 weken intensief gebruik bijna uit elkaar valt. Weer thuis haalde de man zelf zijn auto weer op en luisterden wij naar een hevig krijsende Tula die niet wilde slapen, Novi in de tent ernaast in diepe rust door al het vocale geweld heen slapend.

Doordat we gisteravond geen puf meer hadden om een leuk tourtje uit te gaan zoeken werd het vandaag per ongeluk een rustdag. Gelukkig hadden we stralend weer dus na wat rondlummelen bij het ontbijt (Novi helpt elke ochtend mee met de plastic stoelen opstapelen) haalden we een lekkere fruitshake en speelden in een schaduwrijk 'huisje' aan het strand en vulden we gewillig een studentenenquete in over de kwaliteit van het Pantai Cenang strand.

Op onze balustrade aten de meisjes een broodje pindakaas en wij Indiase take-away en na een ultralange slaapsessie van Tula volgde deel twee van de stranddag. Tula stampte in de branding en wij lummelden met z'n allen met de bal waarbij Novi zich vol overgave in het spel stort en zichzelf op de bal werpt om hem niet af te laten pakken.Voor de laatste keer aten we bij Tomato, inmiddels ons favoriete Indiase restaurant en omdat er een enorme hoosbui losbrak namen we nog maar een toetje: roti pisang en roti milo, vierkante pannekoekjes met banaan of chocolade erin, om je vingers bij af te likken.

Toen de kinderen op bed lagen gingen wij gezamelijk op zoek naar onze volgende accomodatie maar omdat de wifi verbinding er om de haverklap uit lag schoot dat niet erg op, toch lukte het ons uiteindelijk om wat te boeken.

Qua budget lukt het ons tot nu toe prima om rond de geplande € 75,- per dag te blijven (op sommige dagen (meestal reisdagen) veel meer, de meeste dagen iets minder) en Jis past zich aan ons uitgiftepatroon aan ondanks dat ze meer te besteden heeft. Dit betekent wel dat we in budgetaccommodaties slapen en bij goedkope zaakjes of stalletjes eten (maar daarom zeker niet minder lekker). In Langkawi sliepen we in het Sweet Inn Guesthouse, 2 minuten lopen naar de hoofdstraat in Pantai Cenang en 5 min naar het strand dus helemaal prima, in een simpele kamer. We zijn inmiddels gewend aan een losse douche in de badkamer waardoor na het douchen alles zeiknat is en we malen niet om loszittende kranen, matig doorspoelende wc's of vochtplekken in plafonds. Een simpele schone kamer met ruimte voor de tentjes en een 'buiten' waar we kunnen zitten als de kinderen slapen is voor ons voldoende.